
Met: Ewan McGregor, Emily Blunt, Kristin Scott Thomas & Amr Waked
Regie: Lasse Halström
Waardering: 4 / 5
Vissen. Urenlang naar het rode topje van je dobber staren in de hoop dat het ondergaat. Liefst doordat een vis aan je made, het mais of het brood sabbelt, maar ook als de onderstroom de dobber in haar greep heeft is er al voldoende afleiding. Soms vang je uren, in erge gevallen dagen, niks. Soms is elke worp raak, maar altijd is er de rustgevende sfeer en het geluid van kabbelend water waardoor vissen een bepaalde charme heeft. Op zalm vissen vergt nog iets anders naast geduld en uithoudingsvermogen, namelijk de aanwezigheid van zalm. Als je op zalm wilt vissen in Yemen, waar een groot gedeelte van het land uit woestijn bestaat, moet je dus eerst zorgen dat daar zalm is. Zalm komt niet van nature voor in Yemen, zoals u misschien zult begrijpen. Wanneer een rijke oliesjeik in Yemen op zalm wil vissen is het mogelijk maken daarvan een kostbaar project dat nogal wat voeten in de aarde heeft. Over dit project gaat Salmon Fishing in the Yemen.


Het project klinkt en is behoorlijk absurd en onrealistisch. Er moet zelfs een stuwdam komen om het te realiseren, om maar een voorbeeld van de complexiteit te geven. Dr. Jones realiseert zich dit als geen ander, maar is toch bereid om er wat energie in te steken. Hij moet wel, want het is dat of zijn baan verliezen. Dr. Jones is een rustige, saaie wetenschapper met een autistisch gevoel voor humor. De helft van de tijd moet hij zijn grappen uitleggen, maar wanneer hij een beetje ontdooit komen ze wel over. Zijn sarcasme is aan de andere kant zeldzaam sterk en zijn opmerkingen bezorgen Ms. Chetwood-Talbot regelmatig een glimlach. Dr. Jones is getrouwd, woont in Surrey, heeft een vijver met koikarpers waar hij tegen praat en zit onder de plak bij zijn vrouw.

Salmon Fishing in the Yemen is een prachtige film. De onwaarschijnlijke chemie tussen Dr. Jones en Ms. Chetwood-Talbot is heel sterk en zorgt voor vele grappig momenten. De typisch Britse humor en de fantastische accenten - Ewan McGregor zou eigenlijk nooit meer Amerikaans mogen praten - vijzelen bij mij sowieso altijd wel de score op. De personages, variërend van de licht autistische Dr. Jones tot de bazige, tergende perschef Patricia, zijn geen stereotype Hollywoodpersonages, maar mensen van vlees en bloed die herkenbaar zijn. Terwijl het project steeds meer vorm begint te krijgen en de puzzelstukjes langzaam op zijn plaats vallen groeien de sjeik, Dr. Jones en Ms. Chetwood-Talbot ook steeds meer naar elkaar toe. De film brengt dezelfde soort rust die je ervaart bij het vissen, met heel af en toe een spannend momentje en verder een subtiel verhaal dat lekker voort kabbelt. Ideaal voor een zwoele zomeravond.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten